B1 genel tekrar

Present Perfect (have/has + V3) zamanı belli olmayan deneyimler ve etkisi şimdi süren olaylar içindir: I've been to Rome. Belli bir geçmiş zaman (yesterday, in 2019, last week) varsa Past Simple: I went there in 2019.

Present Perfect Continuous (have/has been + V-ing) geçmişte başlayıp hâlâ süren eylemi ve süresini anlatır: I've been learning English for three years. Türkçedeki “üç yıldır öğreniyorum” bu yapıdır, şimdiki zaman değil.

Past Perfect (had + V3) geçmişteki bir andan önce olanı gösterir: When I arrived, the meeting had already finished. Türkçedeki “-mıştı” ekine benzer.

• Have you ever been to Japan?

  Hiç Japonya'ya gittin mi?

• I've been waiting for an hour.

  Bir saattir bekliyorum.

• She had already left when I called.

  Ben aradığımda o çoktan çıkmıştı.

1. koşul gerçek bir olasılık içindir: If + present, will + V1: If it rains, we'll stay at home. If'li kısımda will kullanılmaz (“If it will rain” yanlış).

2. koşul hayali ya da düşük olasılıklı durum içindir: If + past, would + V1: If I had more time, I would learn Japanese. Tavsiye kalıbı: If I were you, I'd… (Yerinde olsam…).

Edilgen (passive), işi yapan değil işin kendisi önemliyse kullanılır: am/is/are + V3 (English is spoken here), was/were + V3 (The bridge was built in 1890). Yapanı söylemek istersen by: written by Orhan Pamuk.

• If you study, you'll pass.

  Çalışırsan geçersin.

• If I were you, I'd apologise.

  Yerinde olsam özür dilerdim.

• This house was built in 1950.

  Bu ev 1950'de yapıldı.

Relative clause bir ismi tanımlar. Türkçede “yan evde oturan kadın” deriz ve sıfat-fiil ismin önüne gelir. İngilizcede tanımlayan kısım ismin arkasına gelir: the woman who lives next door.

who kişiler, which şeyler, that ikisi için, where yerler için: the hotel where we stayed. Relative zamir kendi cümlesinin nesnesiyse düşebilir: the book (that) you gave me.

used to + V1 geçmişte tekrar eden alışkanlık ya da artık geçerli olmayan durumdur, Türkçedeki “eskiden …erdi”: I used to play football. Olumsuz ve soruda use to: I didn't use to like coffee. Did you use to live here? Dikkat: be used to + -ing “alışkın olmak” demektir, farklı bir yapıdır.

• The woman who lives next door is a doctor.

  Yan evde oturan kadın doktor.

• This is the hotel where we stayed.

  Bu, kaldığımız otel.

• I used to play the guitar.

  Eskiden gitar çalardım.

Reported speech: say kişisiz (She said that…), tell kişiyle kullanılır (She told me that…). “She said me” yanlıştır. Zaman bir adım geri kayar: am/is → was, will → would, can → could, Past Simple → had + V3.

Dolaylı sorularda (Can you tell me…? Do you know…?) soru kelimesinden sonra düz cümle sırası gelir ve do/does/did kullanılmaz: Where is the station? → Can you tell me where the station is?

Question tags Türkçedeki “değil mi?”dir. Olumlu cümleye olumsuz, olumsuz cümleye olumlu etiket: You're Turkish, aren't you? She didn't call, did she?

• She told me that she was tired.

  Bana yorgun olduğunu söyledi.

• Do you know where he lives?

  Nerede yaşadığını biliyor musun?

• It's cold today, isn't it?

  Bugün hava soğuk, değil mi?

Bazı fiillerden sonra -ing gelir: enjoy, avoid, finish, mind, suggest, give up (I enjoy swimming). Bazılarından sonra to + V1: decide, want, hope, plan, agree (We decided to buy a car). look forward to sonrası da -ing'dir: I'm looking forward to meeting you.

Phrasal verb'ler fiil + edattan oluşur ve anlam tamamen değişebilir: give up (bırakmak), look after (bakmak), find out (öğrenmek), turn off (kapatmak), put off (ertelemek).

Dönüşlü zamirler: özne = nesne ise -self: Don't cut yourself. by myself = tek başıma, each other = birbiri. Miktar: a few + sayılabilen, a little + sayılamayan; “a” yoksa anlam olumsuz (pek az).

• I gave up smoking two years ago.

  İki yıl önce sigarayı bıraktım.

• Can you look after my cat?

  Kedime bakabilir misin?

• There's little milk left.

  Pek süt kalmadı.

Bu son derste B1'in bütün konuları karışık geliyor: perfect zamanlar, koşul cümleleri, edilgen, relative clauses, used to, dolaylı anlatım ve sorular, question tags, fiil kalıpları, phrasal verbs, dönüşlü zamirler ve miktar.

Her soruda önce ipucunu ara: for/since → perfect continuous, yesterday/ago → Past Simple, if → hangi koşul?, by → edilgen, told/said → zaman geri kayar, Do you know…? → düz sıra.

• If I knew his number, I would call him.

  Numarasını bilsem onu arardım.

• That's the restaurant where we met.

  Orası tanıştığımız restoran.

• You haven't seen my keys, have you?

  Anahtarlarımı görmedin, değil mi?